Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Siusaidh Arnold’ Category

12.15m, an t-Ògmhios 2007. Tha mi a’ coimhead air boillsgeadh de sholais os cionn nan cùirteanan, fear eile ri taobh an dorais a tha pàirt fosgailte. Solas dearg na bhearradair air dhealanaich.

Ann an droch shunnd air sgàth srann àrd de dheoch làidir ri mo thaobh, coltach ri strimmer aig Iain Mhoire. Carson a tha deoch làidir anns an t-saoghal seo idir? Chan eil mi a’ cluinntinn fiù ’s mo smaointinn, tha cadal fad’ air falbh.

Ceann Blàbheinn na shuidhe air mullach ceò na mara. Solais Ealaghol is Srath na h-Aìrde. Tha mi fhathast a’ cluinntinn na shrann ged a tha mi anns an t-seòmar-shuidhe a-nis.

Tha mi a’ smaoineachadh mu dheidhinn mo leanabhan agus an sgaradh-pòsaidh agam fhìn. Mo leanabhan, uill, chan eil mo leanabhan fhèin, oir tha iad 36 is 38 a-nis ach mo dithis oghaichean.

Paris 1968. Tha mise nam ‘nanny’, garde d’enfants mar a chanas iad ann am Fraingis. Triùir bhalach beaga, Olivier, Fabien, Phillippe. Na pàrantan aca ag obair uairean fada is mise a’ coimhead às an dèidh Diluain gu Dihaoine. A’ chiad latha saor agam, nam shuidhe ann an cafaidh, ag òl San Pelegrino. Duine donn, àrd, eireachdail na shuidhe ri mo thaobh. “Deoch eile, Madamoiselle?” “Tapadh leibh” “Ah, blas coigreach. Cò às a tha thu?” is mar sin adhart. Abair fortan a’ coinneachadh ri Frangach cho snog air a’ chiad oidhche a-muigh!

Sia mìosan air falbh, pàiste nam bhroinn. “Pòsaidh sinn, oir tha mi deiseil airson bean cheart a bhith agam” Chan eil mi airson fuireach san Fhraing lem phàiste agus mar sin, tha sinn a’ tighinn gu Sasainn, Plymouth, far a bheil teaghlach agam. Tha sinn a’ pòsadh ach chan eil obair gu leòr an sin airson chef Fraingis gun Bheurla. Tha sinn a’ gluasad gu Lunnainn. Flat beag ann am Brixton agus obair gu leòr ri fhaighinn. Ach ’s e uilebhèist a phòs mi. A’ tighinn dhachaigh anmoch, air an deoch a h-uile h-oidhche, nam bhualadh bho àm gu àm gun adhbhar cho fada ’s a tha fios agam.

Pàiste eile agam. Taigh snog ann an Thornton Heath is mi a tha toilichte tron latha le mo dhithis bhalach agus mo bhana-charaidean. Lòn ri chèile, coiseachd san phàirc, cuairt ri taobh na mara, samhraidhean blàth.

Balaich a’ dol dhan sgoil, suidheachadh a’ fàs nas miosa. Aon oidhche, bualadh nam aodann, cha mhòr nach do bhris e mo ghiall. Sgaradh-pòsaidh, taigh air a reic, gluasad air ais gu taigh mo phàrantan.

Mo bhalaich bhochd, aois 7 is 9. Neo-chiontach. Athair air falbh, dachaigh eile, sgoil ùr.

Agus mo mhac, pòsta airson 13 bliadhna, bean àlainn, choibhneil, èifeachdach, is dithis bhalach aige fhèin. Ach chan eil e ann an gaol leatha tuilleadh. Air falbh bhon taigh, beatha ùr, bràmair ùr. Mo bhalaich bhochd, aois 7 is 9. Dadaidh air falbh. Ciamar is urrainn dha seo a dhèanamh do na h-ainglean òga againn? Carson a tha eachdraidh a’ dol mun cuairt ann an cearcall? Mo chridhe briste, pian uabhasach nam ghualainn. Tha ‘frozen shoulder’ agam. The mi fo chùram nam cheann, nam chridhe is nam bhodhaig.

2 uair sa mhadainn. Sgath-dhealbh Blàbheinn an aghaidh adhar dubh-gorm. Air ais dham leabaidh. Rud beag cadal mu dheireadh thall.

Sùsaidh Arnold

Read Full Post »

Seall! Sgrìobh mi dàn!
Tha Seonaidh ag ràdh rium
agus ga chur na mo làimh
is e mu dheidhinn
na seanmhar aige a’ bàsachadh
as t-samhradh, is mise
san ospadal
agus tha mi airson caoineadh,
nach fhaic thu, oir chan eil e gu diofar mur’ eil e glè mhath:
an rud as cudromaiche ’s e gu bheil
fios aige
gur e mise, athair, a thuirt dha
gun sgrìobh thu mu na rudan
a tha as doimhne is as doirbhe.

Tionndadh: Sùsaidh Arnold

Read Full Post »

Tha cop fo làn bhlàth air a’ mhuir
gun samhradh gun gheamhradh

Tha m’ inntinn mullach cruinn
làn gàire na mara

èist ri na faoileagan
a’ magadh feadhainn fhathast air an tràigh.
Fàg na guthan aca gus nid a thogail sna tobhtaichean
fàg na guthan aca gus nid a thogail sna tobhtaichean
fàg na guthan aca a’ seasamh is a’ sireadh air a’ chladach.
Taighean gun daoine.
Cearcaill nach gabh briseadh.
Faclan gun chiall.

Na tuinn a’ briseadh is a’ deàrrsadh an aghaidh a’ bhàta
tha an rotal air falbh air ar cùlaibh.

Chan eil a’ mhuir a’ cumail grèim air cuimhneachan.

Tionndadh: Sùsaidh Arnold

Read Full Post »

Facal

Facal air an fhacal
le facal beag airson toiseach tòiseachaidh
ainm
aois
gnè
Cò às a tha thu?
An tig thu còmhla rium?

Coiseachd air an tràigh
grian a’ deàrrsadh
oiteag shocair
muir ciùin
latha gun crìoch

Làithean ri chèile
sgrìoban sa chàr
a’ dol dhan bhùth
ceannach stuth
biadh
deoch
àirneis

Faclan beag eile
gaol
sonas
dòchas
fàinne
dithis leannan
airson greis

Mìos no dhà air falbh
gus latha eile
faclan snog a dhith
sgòthan dorcha
uisge
toileachas
air falbh
gaol tuilleadh

Facal air an fhacal
a’ tighinn
gu
crìch

Sùsaidh Arnold

Read Full Post »

Làn-ghealach
agus gaoth bhon thuath

glè bheag de chadal a-nochd

èiridh mi aig ceithir
a’ coiseachd
air tìr gun fhuaim

a’ feuchainn ri tionndadh
gu teangaidh aithnichte
dàn sgrìobhte
ann an cànan na cloiche.

Tionndadh: Sùsaidh Arnold

Read Full Post »

Ghlacadh tu bùrn le prìne
’s am bùrn a’ fàs silteach
Thomhadh tu air a’ chraoibh le do làimh
’s a’ chraobh a’ losgadh
Roinneadh tu loidhnichean le dubhar.
Dh’fhosgladh tu an doras airson gaoil is bàis.

Tionndadh: Sùsaidh Arnold

Read Full Post »

Tuath

Sneachd’
iolair
fèidh
chì thu
mu thuath

Caorann
darach
fraoch
ann an tuath
na h-Alba

Nàdar
fàsach
an aon saoghal
tro nan linntean.

Glè bheag de dhaoine
beatha chruaidh
na tuatha len caoraich
is bà
là gu là
ràith gu ràith
bliadhna gu bliadhna
gu sàmhach.

Càraichean
busaichean
fuaim
luchd-turais
bhon deas gu tuath.

Rathaidean trang
taighean làn
dh’fhalbh an t-sìth
dh’fhalbh an fhàsach
Tuath millte.

Sùsaidh Arnold

Read Full Post »